ישיבת עץ חיים ווילרייק

א מסורה פון תורה

די ווארצלען פון ישיבת עץ חיים זענען אין היידע, נעבן אנטווערפן, אין די שפעטע 1920ער און פריע 1930ער יארן. ר׳ איסר מייזל און ר׳ יצחק בוראק, וועלכע זענען געקומען פון ארגענטינע, האבן געהאלפן גרינדן די ישיבה אונטער הגאון רבי שרגא פייבל שפירא, א תלמיד פון קעלם. הרב דוד וויינגארטן, וועלכער איז אריין אין דער ישיבה אין 1932, האט איבערגעלאזט אויספירליכע זכרונות פון אירע ערשטע יארן. ער באשרייבט א צוזאמענשטעל פון ליטווישן לימוד, א חסידישן גייסט און מערב־אייראפעאישע הנהגות. [1, 2]

די ישיבה האט געצויגן תלמידים פון בעלגיע, האלאנד, דייטשלאנד, ענגלאנד און פראנקרייך. וויינגארטן באשרייבט א בית מדרש פון גמרא, מוסר און א פערזענליכע דאגה פאר יעדן תלמיד. מסילת ישרים האט פארנומען א חשובן פלאץ אין די סדרי הלימוד. הגאון רבי מרדכי פוגרמנסקי האט געלערנט מיט די העכערע כתה, און הגאון רבי יוסף ביגון האט געדינט אלס משגיח. אויך דער געוועזענער תלמיד, הגאון רבי דוד משה ליבערמאן, האט דערמאנט די רבנים אין אן אינטערוויו אין 2017. [2, 3]

שבת האט געברענגט געסט פון אנטווערפן און האלאנד, מיט תפילה, זמירות און דעם ראש ישיבה׳ס מוסר־שמועס ביי שלש סעודות. עלטערע תלמידים האבן ווייטער געלערנט אין מיר און טעלז. וויינגארטן דערמאנט אויך א דימענט־שנייד־ווארשטאט פאר עלטערע תלמידים, און קבלה־בריוו וואס האבן געהאלפן תלמידים פון דייטשלאנד באקומען בעלגישע וויזעס אין די 1930ער יארן. [2]

וויינגארטן שרייבט אז אין 1936 האט די וואקסנדיגע ישיבה שוין פארנומען פינף געדינגענע בנינים. מען האט געפלאנט א גרעסערן בנין, אבער די מלחמה האט אפגעשטעלט דעם בוי. אונטער דער דייטשער אקופאציע איז די ישיבה אריבער קיין אנטווערפן. וויינגארטן׳ס זכרונות דערציילן ווי רבי שפירא איז געבליבן מיט זיינע תלמידים און ווי זיי זענען אומגעקומען אינעם חורבן. דער ווייטאגליכער פארלוסט, און דער שפעטערדיגער ווידעראויפבוי, זענען א טייל פון דער ישיבה׳ס געשיכטע. [1, 2]

נאך דער מלחמה איז עץ חיים ווידער געעפנט געווארן אין קאפעלן אונטער הגאון רבי יצחק דוב קאפלמאן. דער פלעמישער ירושה־אינווענטאר גיט אן דעם אריבערגאנג קיין ווילרייק אין 1961. שפעטער האט הגאון רבי יהודה אריה טרעגער געפירט די ישיבה במשך צענדליגער יארן; באריכטן דערמאנען זיין תורה, ווארעמקייט און דאגה פאר די תלמידים. אין 2006 האט מען אין אנטווערפן אפגעצייכנט זעכציג יאר פונעם ווידעראויפבוי נאך דער מלחמה. [1, 4, 5]

הגאון רבי אליעזר פרייפלד זצ״ל האט צענדליגער יארן מרביץ תורה געווען אין ישיבת עץ חיים ווילרייק. אלס קינד האט ער איבערגעלעבט דעם חורבן און איז געראטעוועט געווארן קיין ענגלאנד. שפעטער האט ער געלערנט אין גייטסהד און איז געווען א תלמיד פון הגאון רבי אליהו אליעזר דעסלער. דער הספד־באריכט פון יוני 2024 דערמאנט זיין פונקטליכקייט און זיין דאגה פאר תלמידים וואס האבן געדארפט הילף, אויך תלמידים פון אויסלאנד וועלכע ער האט געמאכט שפירן ווי אין דער היים. ער האט מחבר געווען דעם ספר אמרי אליעזר אויף דער הגדה של פסח, און איז נפטר געווארן שבועות תשפ״ד. [6]

די מסורה פון תורה גייט ווייטער מיט די רבנים און ר״מ׳ס אין דער ווילרייקער ישיבה, צווישן זיי ר׳ אלי׳ אפטערגוט, ר׳ חיים טירענויער און הרב אברהם ארנטרוי שליט״א. הרב ארנטרוי איז אויך רב פון ביהמ״ד זכרון בנימין אין אנטווערפן. אויף זייערע פערזענליכע זייטן געפינען זיך מקורות און ווייטערדיגע חומר.

היסטארישע הערה: דער ירושה־רעקארד גיט אן אויגוסט 1929; אין די זכרונות פון הרב דוד וויינגארטן ווערט דער עפענונג דערמאנט אין זומער 1931. דער גענויער דאטום דארף נאך ווערן באשטעטיגט. די מקורות באשטעטיגן נישט איבער 100 יאר ביז 2026.

די פערזאנען אין דער געשיכטע

דריקט אויף א נאמען אדער בילד פאר בילדער און חומר. פעלנדיגע בילדער זענען אנגעצייכנט.

בילד נאך פעלנדיגר׳ אלי׳ אפטערגוטבילד נאך פעלנדיגהרב אברהם ארנטרוי שליט״אבילד נאך פעלנדיגר׳ חיים טירענויערבילד נאך פעלנדיגר׳ איסר מייזלבילד נאך פעלנדיגר׳ יצחק בוראקבילד נאך פעלנדיגרבי שרגא פייבל שפיראבילד נאך פעלנדיגהרב דוד וויינגארטןבילד נאך פעלנדיגרבי מרדכי פוגרמנסקיבילד נאך פעלנדיגרבי יוסף ביגוןבילד נאך פעלנדיגרבי דוד משה ליבערמאןרבי יצחק דוב קאפלמאןרבי יהודה אריה טרעגעררבי אליעזר פרייפלד זצ״לבילד נאך פעלנדיגרבי אליהו אליעזר דעסלערבילד נאך פעלנדיגרבי יצחק טוביה ווייסבילד נאך פעלנדיגרבי חיים אריה שפיץבילד נאך פעלנדיגרבי יהושע אטיק

די ישיבה אין בעלגיע

Steytelincklei 22-24
2610 Wilrijk, Belgium

עפענען Google Maps

אדרעס פון די ישיבה־אימעילס. Google Maps ווייזט אן אנדער פאסט־קאוד.

מפה־מוסטער. מיטן קנעפל עפנט זיך די לעבעדיגע מפה.